Dialekt małopolski jest to jeden z licznych dialektów, jakim charakteryzuje się nasz język polski. Tak, jak sama nazwa wskazuje jest to dialekt, którym posługują się mieszkańcy regionu Małopolskiego, jednak należy nadmienić, iż nie brzmi on jednakowo na terenie całego regionu. Dialekt Małopolski, według uczonego Pola posiada trzy odmiany, a mianowicie lubelski, sandomierski oraz czerwono-ruski, który występuje również pod inną nazwą, a mianowicie dialekt sanocki. Jest to dialekt, uważany przez autora tego stwierdzenia za najmocniej urozmaicony i najbardziej ciekawy. Gwary, jakie możemy spotkać na terenie małopolski są jednak o wiele liczniejsze. Do najbardziej popularnych gawr pochodzenia Małopolskiego możemy zaliczyć: gwara krakowska, gwara sądecka, gwara podhalańska, gwara zagłębiowska, gwara żywiecka, gwara kielecka, obecnie nazywana również gwarą świętokrzyską i gwara łowicka. Dialekty Małopolskie wywarły ogromny wpływ, również na regionach sąsiednich, jak między innymi odmiany dialektów śląskich, co jest w głównym stopniu konsekwencją związków kulturowych na przestrzeni lat historii Polski, jak również dialekt południowokresowy, co jest konsekwencją zróżnicowanego osadnictwa. Warto również wspomnieć o wpływie, jaki wywarły one na nowo powstałych gwarach, czyli miedzy innymi tych z Ziemi Odzyskanych. Dialekt pochodzenia Małopolskiego w renesansie oraz średniowieczu był drugim, co do wielkości dialektów, zaraz po dialekcie wielkopolskim, jaki składał się na ogół jeżyka literackiego ówczesnej Polski. Wraz z rozwojem przeróżnych wydarzeń historycznych jego pozycja ponownie zmalała, tym razem na rzecz dialektu mazowieckiego. Związki gwar, jakie zachodziły coraz częściej, zaczęły się jednak rozluźniać, czego bezpośrednią przyczyną były okresy rozbiorów, a więc bardzo liczna część gwary z małopolski zaczęła przyjmować cechy dialektu mazowieckiego. Dialekt małopolski posiada kilka bardzo waznych cech, które czynią go tak bardzo charakterystycznym, a więc pierwszą z nich jest nosowa wymowa literek „ą” oraz „ę”, oraz wymawianie końcówki „enka” jak w wyrazie ręka. Dialekt ten, co ciekawe udźwięcznia oprócz obstrumentów również sonoranty. Stosuje się w nim akcentowanie wyrazów w sposób inicjalny, oraz przesuwa się go w wołaczu na ostatnią sylabę. Niezwykle często wykorzystywana jest partykuła „że”, przykładowo weźże, czy idźże. Nie da się również ominąć osobliwego zaśpiewu w przypadku mowy potocznej. Należy wspomnieć o zlewaniu zbitek jak „t-sz” oraz „d-ż” w tak zwane afrykaty „cz” oraz „dż”.

Podziały administracyjne, również były zupełnie inne, w całości zależne od poszczególnych zaborców. Pierwsze wolne miasta w Małopolsce powstały dopiero za czasów II Rzeczpospolitej, a był nim między innymi Tarnów, który wyzwolił się w 1918 roku. W latach 1918-1944 małopolska znajdowała się na terenie województwa krakowskiego, lubelskiego oraz kieleckiego. Bardzo szybko po odzyskaniu niepodległości przez Małopolskę oraz Kraków zaczęły one stawać się ośrodkami sztuki, nauki oraz przemysłu. Warto nadmienić o otwarciu COP’u, czyli Centralnego Okręgu Przemysłowgo, który powstał w latach 1936 do 1939, który był największym osiągnięciem ekonomicznym II Rzeczpospolitej. Celem powstania takiej organizacji było polepszenie stanu ekonomicznego Polski, jednak nie tylko, ponieważ brano pod uwagę również pomoc dla przemysłu zbrojeniowego oraz ciężkiego, a co za tym poszło liczono również na znacznie zmniejszenie bezrobocia, które było ogromnym problemem. Małopolska postrzegana jako tereny należące do III Rzeczpospolitej to obszary województwa małopolskiego, jednak częściowo również podkarpackiego. Warto również nadmienić, iż ważne są korzenie terenów należące do województwa świętokrzyskiego jak również częsci Lublina, Częstochowy, Radomia oraz Żywca, które również powiązane są z historią Małopolski. Kolejnym ciekawym miejscem, które warto odwiedzić to Wyspy Kanaryjskie last minute, na to jednak trzeba przygotować troszkę więcej pieniędzy.